Ni_neu

Eibarko bakarlariak ireki du gaua; bakarlari, baina ez bakarrik. Laukotea igo du-eta agertokira Aitor Sologaiztoak. Horrek bakarlarien planta guztiak alde batera utzi eta rock taldea eta indar guztia erakustea ekarri du. Arriskutsua izaz daiteke hori bakarlari batentzat baina alde onak ere baditu zuzenekoan jarduterakoan. Hala, azkenean parra. Une batzutan taldeak jan du Ni_neu baina indar gehiago eskatu duten abestietan mamia atera diete Sologaiztoaren kezka, gaixotasun eta maitasun kantuei.
Scam

Ezaugarri bat ezin zaie ukatu aretxabaletarrei eta hori da erakusten duten gogo eta ilusioa. Agertokira hain grinati eta gogoz aterata erdia irabazita daukazu. Eta beste erdirako zer gertatu duten? Ba abestiei metal pisu gehiago eman, aurreko Danbaka erakutsi ez zuten agresibitate puntua eta lehen zeukaten kutsu melodikoari ertz punkyagoak ateratzea. Indarra irabazi dute, oldarkor datoz eta ez diote bigarren aukerari hanka egiten utziko.
Lord Witch

Beleak bezain beltz eta bizkarra ematen hasi dute emanaldia baina lotsagatik behintzat ez dute egin; erreparu gutxi izan dute eta bergararrek erritmo sarkor, punteo zorrotz eta abesti epikoekin heavy klasikoenei gozatua emateko. Errezeta tradizionala erabili dute baina eraginkorra eta zuzenekoan emaitza ona eman diena.
Adi Holden

Gaurko proposamenik helduena. Soinu landua eta bizitza daukaten abestiak. Sarea bota eta harrapatu. Kantu borobilak eta gustu asko: unean-unean indarra, erritmoa eta doinua ondo banatuta. Intentsitateekin jolastuta irun dute sarea eta entzule asko harrapatu dituzte, zalantza barik, bai gogorrenentan zein mingarrieneten. Bata bestearen ostean hainbeste gitarren lehia entzunda, distira berezia eman diote gorroto eta amodiozko oihuetan bergararrek. Intentsitatea puri-purian eta sentimeduak azalean.

Idatzi artikulu bat